Pożegnaliśmy Zofię Nieradko

4 czerwca 2016

W sobotnie przedpołudnie w Warcie pożegnaliśmy Zofię Nieradko. Wieloletniego pracownika kultury, zaangażowanego działacza kulturalnego i wielkiego kibica naszych realizacji. Zofia Nieradko na zawsze pozostanie w pamięci Miejskiego Domu Kultury w Zduńskiej Woli. 

Tak Zofię Nieradko wspomina Towarzystwo Przyjaciół Zduńskiej Woli.

Zofia Nieradko urodziła się 8 kwietnia 1930 r. w Warcie jako córka Zygmunta Józefa i Marianny małżonków Myszkiewicz. W roku 1937 rozpoczęła naukę w szkole powszechnej w Warcie, której nie ukończyła z powodu wybuchu wojny. Od 1942 r. pracowała w niemieckiej firmie E. F. Keske-Staedtische Bekleidungswerke w rodzinnym mieście. Po wojnie uczęszczała do Liceum Administracyjno-Handlowego w Sieradzu. Zamężna z Antonim Nieradko, długoletnim zastępcą dyrektora ds. technicznych Zakładów Przemysłu Bawełnianego „Zwoltex” w Zduńskiej Woli, gdzie razem zamieszkali w jednym z bloków przy ul. Zielonej. Pracowała w Wydziale Geodezji Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Zduńskiej Woli, a następnie Miejskim Domu Kultury. Po reorganizacji administracyjnej kraju i utworzeniu województwa sieradzkiego zatrudniona została jako główna księgowa w Wojewódzkim Domu Kultury w Sieradzu. Działała w PCK. W października 1975 r. została wybrana skarbnikiem Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli, pełniąc tą funkcję nieprzerwanie ponad 25 lat.

Zofia Nieradko była zasłużonym działaczem kultury i społecznikiem, posiadającym duże zasługi dla ruchu regionalnego byłego województwa sieradzkiego i Zduńskiej Woli. Swoją bezinteresownością i zamiłowaniem do kultury regionu, przyczyniła się do rozwoju niektórych form życia artystycznego i kulturalnego oraz wielu sukcesów w skali ogólnopolskiej Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli. To też sprawiło, że zduńskowolskie Towarzystwo było trzykrotnie w centrum uwagi regionalistyki polskiej: w roku 1982, gdy zostało wyróżnione przez Ministra Kultury i Sztuki oraz redakcję „Kuriera Polskiego” nagrodą w wysokości 100 tys. zł za zajęcie drugiego miejsca w ogólnopolskim konkursie „Bliżej regionu – bliżej kraju”; w 1984 r. gdy zajęto pierwsze miejsce w tym samym konkursie z uzyskaną nagrodą w kwocie 500 tys. zł; w 1993 r. kiedy udało się wygrać konkurs „Małe ojczyzny – tradycja dla przyszłości” zorganizowany przez warszawską Fundację Kultury i uzyskano nagrodę w wysokości 500 mln zł na działalność statutową.

W ostatnim czasie, mimo już podeszłego wieku, w dalszym ciągu starała się, w marę swoich możliwości, aktywnie uczestniczyć w życiu organizacji, uczestnicząc m. in. w zebraniach stowarzyszenia (ostatnio w marcu 2016 r.). W dowód wybitnych zasług dla stowarzyszenia, Walne Zebranie Członków Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli nadało jej w czerwcu 2015 r. godność członka honorowego.

Odznaczona za wieloletnią pracę społeczno-kulturalną: Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża (1975), Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (1980), Odznaką „Za Zasługi dla Województwa Sieradzkiego” (1985), Medalem Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli (2015).

tpzzofianieradko